Korisničko ime      Lozinka

Nemaš nalog? Registruj se

Profil

Opšte informacije

Ime i prezime

Goran Mitrovic

Godina rođenja

1968

Živi i radi

Sremska Mitrovica

Fakultet

Akademija umetnosti u Novom Sadu

U klasi profesora

Dusana Todorovica

Goran Mitrovic rodjen 1968 godine.Prva likovna iskustva sticem u ateljeu Dragana Martinovica.Prvu godinu Akademije zapoceo sam u Sarajevu u klasi profesora Ratka Lalica a studije zavrsavam na Akademiji umetnosti u Novom Sadu kod profesora Dusana Todorovica

 

STRAH OD SUDBINE

Goran Mitrovic je najmladji slikar medju promovisanim majstorima "precizne" figuracije. U tom drustvu on se ne izdvaja samo svojom mladoscu. Clanovi ove neformalne slikarske grupe imaju zajednicku sklonost prema figurativnom slikarskom izrazu, oznacenom ostrinom likovne recepcije predmeta. Ali, njih odlikuje i to sto, mimo slicnog slikarskog stila, ne lice jedan na drugog, jer imaju razlicite slikarske poetike. Iako jos nije imao vremena da stekne punu slikarsku zrelost, Goran Mitrovic je vec ispoljio neke odlike svoje stvaralacke individualnosti. Uzor mu je bio njegov stariji kolega, Dragan Martinovic, slikar koji je, bez sumnje, uticao na njega vise nego profesori fakulteta likovnih umetnosti od kojih je ucio. Mitrovic se, slicno Martinovicu, deklarise kao slikar zavicajne inspiracije, opredeljen je za klasicne slikarske teme, pejzaz, i mrtvu prirodu. Svoje motive nalazi u rusticnom ambijentu izvan urbanog prostora, negde na granici izmedu sela i varosi, daleko od velikog grada. Inspirisu ga stari predmeti zanatske izrade, polufolklornog porekla. U njegovim opservacijama starinskog ambijenta nema euforicne svetlosti. Preovladava setno, sumorno raspolozenje u kome kao da tinja neka tragicna slutnja. Praznina zivotnog prostora, nastala odsustvom coveka, na Mitrovicevim slikama deluje dramaticno. Rastuzena pustos koja je zacarila tim prostorom nakon sto je u njemu jenjao zivot, kao da nosi u sebi neku volsebnu pretnju. U melanholiju napustenog ruralnog ambijenta koju je fiksirao Martinovic, Goran Mitrovic je uneo fatalisticki osecaj "straha od sudbine". Sumorna sutonska svetlost koja prozima te samotne predele, i "lepi" se za osamljene predmete u njima, upotpunjuje njihovu "ukletu" atmosferu. Ta je atmosfera zacinjena tihom tugom uzaludnog iscekivanja, puste zudnje za povratkom iscezlog zivota.

Mitrovic je, kao i ostali "precizni" figurativci, tipican slikar prizora. U prizoru ga manje zanima "size", a vise atmosfera. U njegovoj scenografiji ima ekspresionistickih efekata, krivih predmeta nepravilnog oblika sa ostrim rubovima koji bacaju jake senke, dramaticnih prostornih sudara izmedu prvog i drugog plana, i "durbinskih" dubina u perspektivi. I skrupulozno slikanje detalja kojim se Mitrovic zaokuplja stavljeno je u funkciju stvaranja atmosfere. Istu ulogu ima i njegov kolorit, molskog tonaliteta, prigusenog zvuka, prozet smedim nijansama, izvedenim iz osnovnih tonova umbre i sijene. U strukturi lokalnog tona dominiraju svetlosni akcenti nad hromatskim kontrastima. Precizno oslikavanje detalja sputava potez Mitroviceve slikarske cetkice. Pa ipak, u tom potezu oseca se neki nemir koji otkriva potrebu za pokretom. Tu i tamo, Mitroviceva ruka se "otme" od detalja i nacini poneki slobodniji potez. Taj Mitrovicev slikarski rukopis otkriva njegovu plahovitu prirodu, skrivenu iza maske disciplinovanog, "preciznog" slikarskog zanatlije...

Djordje Kadijevic, Novembar 1994.

 

 



SVET TIHE STRASTI
zapis o slikarstvu Gorana Mitrovica

Slikar Goran Mitrovic pripada onom krugu vojvodanskih likovnih stvaralaca koji stvaraju tiho i uporno, skoro usamljenicki, bez velikih pretenzija da naglase svoje prisustvo u tokovima aktuelne umetnicke scene. Ovaj umetnik nikako nema nameru da svoje delovanje afirmise kao oblik drustvenog angazmana. Tek povremenim, ne suvise brojnim izlozbenim nastupima, Mitrovic prezentuje rezultate iz svog ateljea i pruza uverenja o jednom sasvim personalnom poimanju sveta i vremenu u kome zivimo. Slikajuci u zlim devedesetim, u okruzju depresivne i represivne stvarnosti, ovaj umetnik svesno odbija da se tom stvarnoscu bavi, da slika njene manifestacije te da je na taj nacin potvrdjuje i afirmise. Mitrovic je u prostranstvima beline platna izgradio jedan svoj, sasvim osoben svet, jedan alternativni svet slike kojim zadovoljava sopstvene culne potrebe kojim, i sebe i svog posmatraca, uverava u mogucnost sopstvene demijurgije, sopstvenog stvaralastva, u snagu sopstvenog duha.

Motivi na slikama Gorana Mitrovica islikani su realisticki, precizno, uverljivo, strasno. Njegov stvaralacki cin je cin integralnog saznavanja i interpretiranja sveta a njegovi motivi su ostvareni kao kompleksne, slojevite, raskosno bogate predstave... O ovim pikturalnim ostvarenjimaje moguce suditi nacinom analize Etjena Surioa koji je govorio da dobra slika mora imati tri jasno izrazena, vidljiva ali i sinteticki povezana sloja: sadrzinski, plasticki i emocionalni.

U Mitrovicevoj realistickoj slici sadrzaj je jasno definisan. Predeli, predmeti i figure cine jedan tih, smiren, pomalo statican mizanscen. Bez velikih gestova i kretnji Mitroviceve slike iskazuju autenticnu ljudsku dramu. Sudbinski snaznu, egzistencijalno istinitu. On slika dramu koja nastaje u vecitim sudarima dvaju svetova - spoljasnjeg i unutrasnjeg. Dejan Djoric u svom eseju o slikarstvu Gorana Mitrovica govori i o drami svetla i senke, o sumraku, o umiranju ali i o svetlosti, o mitskom karakteru naslikanih predmeta, o postojanju onog beskrajnog protoka vremena o kojem postoje "dokazi" bas u ovim ravnicarskim prostorima, diskretno osvetljenim, leonardovski sfumaticnim... Slika Mitrovic krstove, vence, strasila nacinjena od ljudskom upotrebom pohabanih stvari, slika nekakve cudne konstrukcije, zaboravljene brodove, usamljenike u tim prostranstvima bespuca i beskraja... i svaki taj predmet, svaka figura, svaki pejzaz - svet je po sebi. I nije to svet koji poseduje tek iskustvo slike vec je to svet u kojem nam se, sasvim diskretno, razotkriva slikar, njegovo bice, njegova osecajnost, njegov stav. Zbog toga ove slike imaju nekakvu privlacnu toplinu ljudskosti, zbog toga nam gode, zato nas privlace.

Plasticki sloj slika Goran Mitrovlic konceptualno razresava i definise preciznim crtezom. Sigurnim, majstorskim, suverenim. Bez slobodnih, zasebnih, vidljivih manifestacija, linija njegovog crteza je ugradjena u tkivo slike poput svojevrsne "armature" a svest o liniji se javlja tek kada se zacne analizatorsko viviseciranje naslikanih motiva u kojima su sve dimenzije, svi odnosi, sve razmere - upravo linijom resavane - uskladjene, definisane, odmerene i odredjene. Mitrovicevo crtanje je crtanje starih majstora. Suvereno je to zanatski postupak ali je, istovremeno, bas kako je govorio Engr, uzbudljivo ispoljavanje istine i ispovedanje duse. Slicno je i sa bojom. Mitrovic slika tradicionalnim nacinom: slojevito, sa podslikavanjima, s insistiranjem na postupku materijalizacije. To materijalizovanje iluzije doprinosi realistickoj ubedljivosti ali, istovremeno, doprinosi taktilnim vrednostima boje i slike u celini. Bojom se unapredjuje iluzija o realistickoj predstavi ali se njenim fizickim svojstvima i psiholoskim vrednostima iskazuje umetnikova osecajnost, njegov pikturaini i ljudski senzibilitet.

U emocionalnom smislu svet Mitroviceve slike je poetizovan, skoro lirski intoniran. To je svet tihe strasti, blage radosti, svet melanholije. Odustajuci od ovovremenske direktnosti, od ovovremenskih nemliih tema, slikar se posvecuje tradiciji, "starim dobrim vremenima"… Mitrovic slika stanje duha pred dimenzijom vremena. On u slikama sintetise vreme pa su njegovi motivi univerzaini i svevremeni. No, upravo se tu, mozda i neocekivano, pokrece pitanje o prisutnosti ovog slikarstva u nasem vremenu, u aktuelnim tokovima ovovremenske slikarske misli. Aprioristicko svrstavanje Mitrovicevog opusa u pokret poetskog realizma nije I jedino vazece. U tokovima onih desavanja u nasoj novijoj umetnosti koje nasa kritika oznacava postmodernistickim, u onim zbivanjima za koje vazi Bodrijarov stav da "Sve je retro. l sve je aktuelno", prividna neaktuelnost Mitrovicevih slika dobja delotvornu moc. Kako je to u jednom svom spisu konstatovao Mauricio Kalvezi "ikonografija preuzeta iz tradicije i proslosti osluskuje razlicito vreme koje je anahronisticko u odnosu na ritam naseg vremena ali je sinkretisticko u odnosu na nas kontemplativni duh". Ovaj slikar je odustao od slikanja aktuelnih zivotnih situacja zato sto mu je stran karakter i kvalitet ovih nasih smutnih vremena, vremena zlih I zlosutnih. Nepristajanje na zadatost takvog zivljenja odvelo ga je do blagorodne atmosfere slike, do nekakve arkadjske smirenosti. Slikajuci takvo slikarstvo Mitrovic je, i kao umetnik i kao covek, ostao dostojanstven. Nudeci prizore svojih slika posmatracu Goran Mitrovic mu nudi istu mogucnost: nudi mu radost i dignitet zivijenja, nudi mu uverenje da je na jedan duhovni nacin moguce prebroditi sve tegobe koje nam zivot tako obilato nudi tokom ove nesretne poslednje decenije dvadesetog veka, nudi mu svoje sasvim plemenite uzlete stvaralackog duha.

Sava Stepanov

 



MITROVICEVO MELANHOLICNO CARSTVO

Ulja Gorana Mitrovica su po formi monumentalna, a sadrzaj, izraz, potez i kolorit veoma snazni. Iz njegovih paganskih predela ishodi danas izgubljen smisao za herojsko, podize se magla, vije se dim istorije, a topla, vlazna zemlja isparava. To je realizam koji prinosi mirise i dodire, Macva i Srem su kao zacarani, misticni, izrasli iz crnice. Posle svih eksperimenata i proglasa smrti umetnosti, ponovo se pojavljuje pravo slikarstvo: nostalgicno i dramaticno, osecajno, nalik antickim mitovima, umetnost koja zraci kvalitetom. Zbiva se tu sudar elemenata, bore se zemlja i nebo, crtez i boja, slikar i slika, sve u skladu sa Heraklitovom mudroscu da je "rat otac svih stvari". Bez bilo kakve teorije, estetskog predumisljaja ili diskurzivnog ubedjivanja, bez ispraznosti glamura i prolaznosti brzo stecene slave, izraslo je slikarstvo snage, volje, sokova krvi i tla, drame i skrivenog uzasa.

U Mitrovicevom melanholicnom carstvu sve je simbolicno i scenicno, pocev od boje neba, njegove svetlosti, prikaza doba dana, ambijenta, atmosfere u koju je utopljeno njegovo pozoriste. U tom svetu jakih kontrasta, naglaseno svetlo tamnim razlikama, u tom slikanom vilajetu, sve je istovremeno i realno, mozda bas zato i magicno. Suoceni smo sa zorama i sutonima, paganskim, strasno naslikanim predelima, svezim poticajima maste, koji deluju ponorno i strasno jer su preneseni u viziji, srazmernoj nasem odvajanju i otudjenju od prirode. To je umetnost katkad gruba i sirova, muska svakako, materijalisticka ponekad, a uvek mitska, ona koja vraca poverenje u svet i zvuci poput tuzbalice ili zvona u noci. To je povratak zemlji, nebu i pticama.

Neki savremeni cinik ne bi se samo upitao da li danas ima smisla ovako slikati vec, nakon svega, da li uopste slikati. To bi bilo pitanje prosecnog intelektualca suocenog sa ovakvim, pravim slikarstvom, iz koga neskriveno, izazovno izbija prezir prema svemu ovovremenom.Covek sirokog uma brzo shvata poruku Mitroviceve umetnosti. Na pocetku jednog veka koji sluti smrt prirode i smutnju ljudskog duha, prevlast izvestacenog, laznog, virtuelnog, slabog u svim domenima, pojavio se jedan ne toliko usamljen, umetnik koji svojim opusom drsko satire duh vremena, dela nasuprot svemu, nastupa kao bogoborac protiv ikona reklamokratije. U pustinjama duha ukazuje na nesto sasvim drugo- na blato, strasila, njive, ljude... Mozda mu upravo zato verujemo. Da li ce se bilo kada ponovo poci tim tragom, putevima masne zemlje ka dimu i vatri, putevima zetve i zrtve, zavisi od onoga sto je preostalo u coveku. Mitrovic je mlad slikar, a vec je ispunio svoju sudbinu, sudbinu umetnika- pokazao je put.

Dejan Djoric

 


Samostalne izlozbe ~ One man exhibitions:

- Beograd (1993)
- Ruma (1994)
- Beograd (1994)
- Pancevo (1995)
- Novi Sad (1995)
- Sremska Mitrovica (1995)
- Beograd (2004)

- Novi Sad(2006)

- Pariz(2006)

- Nis(2008)

- Domzale(2008)

- Celje(2008)

 

 

Vaznije grupne izlozbe ~ Important group exhibitions :

- "Majstori ravnice ~ The masters of the plain" (Beograd, 1993)
- "Majstori poetskog realizma ~ The masters of the poetic realism" (Beograd, 1994)
- "Jugoslovenski savremeni slikari ~ Yugoslav contemporary painters" (Beograd, 1994)
- "Ravnicari i prijatelji ~ People from the plain and friends" (Beograd-Cirih, 1995)
- "Slikarstvo prizora ~ Painting of the images " (Beograd-Pristina, 1996)
- "Kontinuum figuracije ~ Continuum of the figuration" (Beograd, 1997)
- "Novi duh figuracije ~ New spirit of figuration" (Beograd, 1998)
- "Pejzaz '98 ~ Landscape '98" (Novi Sad, Sremska Kamenica, 1998.)
- "Art ekspo" (Budimpesta, 1998)
- "Retimno" (Krit, 1998.)

- Zeneva(1998)

- Novi Sad(1998)

- Cirih(1999,2000)

- Spanija(vise izlozbi po vecim gradovima,2001,2002,2003)

Goran  Mitrovic

 

mobil: 063/510550

goranmitrovic@nadlanu.com

www.goranmitrovic.com